Anladım ki hiç kimsenin çıkıp geldiği filan yok

Dışarıda gürül gürül akan bir hayat var.. Umut köşesi yazdı.
2019-10-15 20:48:58
Anladım ki hiç kimsenin çıkıp geldiği filan yok

Bir toz tabakası, altındaki ahşabı korur.Ama sileriz her defasında temizlik yapacağız ya.Birileri gelir de evi böyle tozlu görürler.Hoş, bu birileri kim hiç bilmeyiz ama adı :birileridir.Bıraksak ne olcak ki evi kendi haline ,o birileri de bizi böyle görsün .Ev hali desinler, ev budur desinler; çünkü o zaman ev oluruz.Çocuklar oyuncakları dağıtıp koltuk kırlentlerini yere indirdiğinde mutfak tezgahında yarım kalmış su bardakları olduğunda fokurdayan çaydanlık ocakta olduğunda ev hali "ev" oluruz.Ama farkına varmayız biz bu ev halinin aslında kendimiz olduğunun. Yıllardır, her hafta sonu bıkmadan dip köşe her toz tabakasını defalarca silerim ' biri çıkıp geliverirse' diye. Temizlikle geçiyor her hafta sonum.Pazartesiye temiz gireyim ,hafta içi temizlikle uğraşmayayım sadece yemek yapayım diye ömrüm geçiyor.Klasik çalışan kadın modundayım anlayacağınız.Habersiz gelen o birileri var ya onlar için sürekli derli toplu olma hali.En sonunda anladım ki hiç kimsenin çıkıp geldiği filan yok; hepsi dışarıda hayatlarını yaşayıp eğleniyorlar !Zaten gelenler de seni seven insanlar olduğu için halının altı tozlu mu, oda dağınık mı demeyeceklerini anladım.Çat kapı gelenlerin benden olduğunu anladım.Eksik aramayan 'aa bura tozlu mu 'gibi saçma sapan cümleler kurmayacağını anladım ;geç de olsa.Ben iş yaparken dışarda bir hayatın aktığını ve kaçırdığımı fark ediyorum. Ve bırakın kalsın televizyonun tozu, aynanın kirliliği!Bunun yerine bir birkaç dize şiir okumak, birkaç satır yazmak daha iyi değil mi; kurabiye ya da bir kek pişirmek çocuklarınızla her yeri una bulayarak, bir çiçek sulamak ,çılgınca bir müzikte dans etmek sonra uzanmak en sevdiğiniz kanepeye okumak her şeyi ve sıcacık bir çay eşliğinde sokağı izlemek... Sürdürülecek bir hayat varken ve bu gün bir daha yaşanmayacakken neden bakalım gidenlerin ardından pencerelerimizden.Bir gün çekip gideceğiz ve bizim neler topladıklarımız, nerenin tozumu aldığımız değil nasıl yaşadığımıza dair dağıtabildiklerimiz kalacak hayatta.Bu yüzden bırakın dağınık kalsın artık her şey .Süsleyip püsleyip kapattığımız son model odalarımız , dağıtmasınlar diye tedirgin olduğumuz mutfak bize bizi vermeyecek. Çamaşır suyundan mahvolmuş ellerimiz ,boğazımızı yakan deterjan kokusu bizi bizlikten çıkartıyor.Biz bunlarla uğraşırken çocuklar büyüyor ve onların 'karelerinde'yer almadan ömrü tüketiyoruz.Sonuna kadar açın kapılarınızı dağınıklığa ,toza aldırmadan .Eşe dosta davet verin çay eşliğinde ,dedikodunun dibine vurun.Bol kahkalı sohbetlere uzansın yolunuz, saatleriniz...Evinize birilerinin çat kapı gelebileceğini toz tabaklar üzerine yazın ve keyfinize bakın. Bırakın kalsın dağınıklık, dışarda gürül gürül akan bir hayat var kucaklayın onu.

Bu habere henüz yorum eklenmemiştir. İlk yorumu siz yapın!...