Valizdekiler

Umut Köşesi Yazıları
2020-02-24 01:30:30
Valizdekiler

İçimize yaptığımız uzun yolculuklarımız var.Hep bir işaret ararız bu uzun yolculuklardan. Bazen ilahi bir işaret bazen günün içinden çıkıp gelen anlamsız ifadeler.Yol boyu neler yaşadığımıza bakarız elimizde ne kalmış ,nerde ,ne bırakmışız?Elimizde taşıdığımız valize ne koyup ne boşaltmışız gezerken bir içten bir içe ?Bir yürekten diğerine bakarken hangileri ağır gelip atmışız , hangilerini tüy gibi yanımizda bulundurmayı seçmişiz? Kah rüyadan uyanıp asılmışız yıldıza kah bir yudum su içerken boğulmuşuz hengamede.Her yolculuk yeni bir arayış uzantısı derken uzayıp giden yollarda cana yoldaş aramışız.Yoldaşı bulmuşuz da o bizi can etmiş mi yolculuğuna?Döndükçe kıvrılan düşüncelerde ,siyahları beyazları kendimize saklamışız bu yolculuklarda aslında; hiç yaşanmamış gibi .Aralarında kalan ufak tefekleri toplayıp çıkmışız her yolculukta ve valiz hep aynı kalmış.Daha ağır ... Her yolculuk bizi yeni bir güneşe götürüyor ve her güneş ömürden alıyor.Bir sabah güneşimiz olmayacak bu uzun yolculuklar sonrası; götürecek çok şeyimiz de yok aslında ,bu güneşe yolculukta.İçimize dönmek ,içimizi dökmek gerek.Hafiflemek, dinmek gerek.Kuytu köşelerde sakladığımız, naftalin koyup üzerini örttüklerimizi bu yolculukta çıkartmak gerek. Küflenmesin içimizdeki sevgiler ,aşklar ,güvenler hoşgörüler...Sarıp sarmalamadan ve sarmalanmadan beyaz bohçalara bu düşleri ve saratmadan içindekileri, tazelikle bu yolculuğa yoldaş yapmak gerek.Geriye sadece hiç söylenmeden, bakılmadan geçip giden ömür kalacak elimizde.Anlamsız bir kaç kelime , içilmemiş çay ve konuşulmamış onca konu bir kenarda , sarmaladıklarımızda bohça yapıp kaldırdıklarımızda kalacak. Uzun yolcululuklar yapalım ama yaparken yok saymayalım kendimizi, birbirimizi...Çünkü sarılmak diyecek bir şeyi olmayanların küçük ülkesidir.Kocaman açalım kolları ve hiçbir şey demeden saralım küçük ülkeleri .Yapılan her yolculuk bize sarılmayı öğretsin sözden ziyade.

Bu habere henüz yorum eklenmemiştir. İlk yorumu siz yapın!...